نمایندگان ملت و نسبت با رهبری
این خصوصیات تابعی از دانشواژه خرد جمعی است که در کتب جامعه شناختی به تفصیل راجع بدان بحث شده.
مع الاسف این خصوصیات زیاد خوب نیستند و با سیطره روز افزون تهاجم فرهنگی خصوصیات بد تری نیز به لیست ها افزوده میشود.این خصوصیات در زمینه های مختلف جمعی هستند که محل بحث ما نیست.ما به چند خصوصیت مهم کار داریم که تاثیرات عمیقی بر آینده کشور میگذارد.
اولین مورد بی تفاوتی به قانون است با این شعار نانوشته که حدالامکان قانون درمورد «من» اعمال نشود.ما نمونه های این رویکرد را به وفور در اطرافیان خود میبینیم که از سرپیچی از قوانین راهنمایی و رانندگی آغاز میشود و با بد و بیراه گفتن به روال اداری ادامه می یابد و با ارتشا پایان میپذیرد.
مورد دوم ایندیویدوالیزم اقتصادی است که از عمده ترین خصلت های خرده برژوازی است و شعار نانوشته اش تمام منافع مال من.دیگران هرچه میخواهند بکنند و در عمل ما آن را با عناوینی چون احتکار و کم فروشی و گرانفروشی مشاهده میکنیم که در قرآن کریم نیز به شدت نکوهش شده و عذاب دردناکی به این قشر وعده داده شده.
مورد سوم عدم توانایی کار تیمی است که شعار نانوشته آن «به من میگن ...» است و در حقیقت اشاره به عدم تحمل شخص در شریک بودن در افتخار یا نفع کاری است.
مورد چهارم عدم اعتنا به رهنمود های راهبردی است.شعار نانوشته این رویکرد که از جمله منفورترین رویکرد است «من خودم اندازه صد تای ... میدانم» و به این ترتیب است که این چهار عامل موجبات تشتت حال حاظر جامعه ایران را رقم میزند.اگر پیشرفتهایی در ایران میبینیم دلیل آن وجود انسانهای مخلص و انقلابی است که با روحیه بسیجی فعالیت میکنند.به خصوص این افراد را به صورت متمرکز در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی میبینیم که شاهد مثالش اقتدار و پیشرفت روزافزون سپاه است.
لذا اگر این خصوصیات تغییر نیابد ایران هرگز به پارامتر توسعه پایدار نخواهد رسید.
پس امروز که بحث پارلمان و نمایندگان مطرح است بدانیم که اگر نمایندگان فدایی انقلاب و مطاع محض رهبری نباشند اوضاع باز هم رو به وخامت خواهد رفت.
کارشناس علوم سیاسی