هرکسی که تا کنون لبی به مسکرات تر کرده باشد، خود را صاحب بالاترین جنبه برای مستی میدداند و از بی جنبگی دیگران مینالد که بدمستی آنها شرب خمر را مکروه و ممنوع کرده.

ولی هرگز به این سوال پاسخ نمیدهند که اگر ایشان میدانند به وقت مستی چه میکنند و چه میگویند که دیگر مست نیستند و اگر به شرب خمر مست نمیشوند پس برای چه می‌خوارگی میکنند؟؟؟

مگر نه این است که عمر و سرمایه و آبرو ازبرای کار عبث صرف میکنند و کار عبث چه از متشرع و چه از ملحد نکوهیده و مایه شرم یک مرد است.

در باره شاربان خمر و اهل مسکرات چند نکته است که به افجع فجایع آنها اشارتی میشود.

اولین و بدترین نکته ای که ایشان در توجیه عمل قبیحه خود مطرح میکنند، این است که شرع مقدس مسکرات را تحریم نکرده بلکه بعدها آخوندها بدعت گذارده شرب خمر را تحریم نموده اند!!!!!!!!!!!

و حتی پا فراتر نهاده و گستاخی از حد گذرانده و ذات مقدس حضرت ختمی مرتبت صل الله علیه و آله وسلم را که جد اندر جد به دین حنیف حضرت ابراهیم بوده اند را به شرب خمر متهم میکنند و برداشت اشتباه در یک مکالمه بین حضرت سلمان و حضرت رسول صل الله علیه و آله وسلم را عامل این تحریم میدانند و از این گذر برای خود توجیه نسبتا دینی دست و پا میکنند که نشان میدهد در تمام طول عمر نکبتشان مصحف شریف بدست نگرفته و نخوانده اند و آیات تدریجی تحریم مسکرات را ندیده و نشنیده اند.

http://wiki.islamicdoc.org/wiki/index.php/آیات_خمر

ادامه دارد...