رودخانه با آرامش رقت بار خود، در خویشتن خویش می خزد.

گویا خبر ندارد از طغیانی که در سینه دارد.

آیا این طغیان در سینه همه مخلوقات نهفته است؟

یا تنها به واسطه بارش این طغیانها ایجاد میگردد؟

حال خواه بارش باران باشد که سبب طغیان رود است.

خواه بارش خشم باشد که سبب طغیان نفس است.

و خواه بارش محبت که باعث طغیان حماقت بشریست.