بسم الله الرحمن الرحیم

با بررسی رسانه های تخصصی که پیرامون مسائل خاورمیانه فعالیت میکنند، به یک سری مطالب و اطلاعات که عمدتا فالس فلگ هستند دسترسی پیدا میکنیم؛ ولی مهمتر از چیزهایی که میخوانیم، چیز هایی است که نوشته نمیشود ولی در نهایت به خوانندگان القاء میشود.

این امر که در ادبیات رایج امروز فرامتن خوانده میشود، اولین بار در رمان های سر آرتور کنون دویل، با عنوان(خواندن بین خطوط) وارد عرصه ادبیات شد و ما امروز میخواهیم مطالب بین خطوط رسانه هایی مانند الجزیره، middleeast eye و al-monitor و رسانک های اقماری اینها را بخوانیم.

مهمترین مطلب در روز های اخیر در این رسانه ها تحلیل سفر بایدن به خاورمیانه و تعیین سطح جدید تولیدات نفتی و محور عربی است. فرا متن این اخبار را میتوان به شکل فشار بیشتر با محدودیت زایی برای فروش بیشتر نفت ایران، دست بالای آمریکا در مذاکرات برجامی و دکترین اعراب علیه ایران تحلیل کرد.

موج بعدی اخبار و تحلیل های این رسانه ها مانور بیش از حد منطقی روی نرمالیزیشن روابط رژیم صهیونیستی-عربستان سعودی است. در حالی که ارتباط این دو رژیم همسان و هم مایه برای ساده لوح ترین تحلیل گران و قلم به مزد ترین روزنامه نگاران هم امری عادیست؛ لذا میتوان در بین خطوط این اخبار اگزجره شده به این مطالب برخورد که گروهی دوست دارند قبل از سفر بایدن به خاور میانه، با مطرح کردن تهدیدی جایگزین، فشار مضاعف به ساختار ذهنی تصمیم سازان و تصمیم گیران ایران و همکارانش وارد آورند. چرا که طبق استراتژی حمله مواج، دشمن را در بکار گیری موانع فلج میکند و ذهنش را درگیر این نکته میکند که اگر این تیر را اکنون پرتاب کنم برای حمله موج بعد تیری در ترکش نخواهم داشت و همراهان ایران را نیز به همین شیوه و وارد کردن به فاز نظاره نتیجه گرا از همراهی با ایران در این برهه زمانی حساس باز دارند.

در آینده با تحلیل های بیشتر از رسانه های تخصصی خاورمیانه همراه خواهیم بود.

والسلام